1974 Ιερά Μητρόπολις Μεγάρων & Σαλαμίνος

Ήταν Ιανουάριος του 1974 που ανακηρύχτηκε και ενθρονίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Σεραφείμ και πήρε για βοηθό του τον Ιερέα Σπύρο Βλαντίκα . Ο βοηθός Ιερέας που ήταν παλιός φίλος με τον τέως Δημ. Συμβ.  Τάκη Μπογά  τον είχε πάρει τηλέφωνο και τον είχε προσκαλέσει στο γραφείο του στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών .
Ο Τάκης Μπογάς πήρε μια ντουζίνα Μεγαρίτικα κρασιά όμορφα φτιαγμένα και πήγε ένα δέμα στο παλιό  φίλο του και ένα στον Αρχιεπίσκοπο ο οποίος εκείνη την ημέρα δεν ήταν στο γραφείο . Τα κρασιά ήταν ένας καλός λόγος για να  θέλει ο Αρχιέπισκοπος να γνωρίσει τον Μπογά . Στην συνάντηση τους τον καλοδέχτηκε , Ο Μπογάς αρχικά  του είπε ότι τον εκτιμούσε για την παλληκαριά του . Μετά  του είπε για τους Μεγαρίτες που πήγαιναν στην Κηφισιά ( έδρα Μητρόπολης Αττικής ) όταν ήθελαν κάτι και ότι ο μόνος που θα μπορούσε να τους απαλλάξει θα ήταν εκείνος .  Ο Αρχιεπίσκοπος του απάντησε : ''Μπογά θα γίνει '' ο Μπογάς του απαντάει : κι αν γίνει Μακαριώτατε  '' που θα πρέπει να είναι η έδρα ; Δεν πρέπει να είναι στα ΜΕΓΑΡΑ ; '' ο Αρχιεπίσκοπος τότε του λέει '' Μπογά έτσι θα γίνει '' .
Μετά από 2-3 μέρες o τότε Δήμαρχος Κ. Σωτηρίου ο Λ.Τσίγκρης , ο Γ. Ματθαίου , ο Λ. Πινής , ο Μ. Τουμπανιάρης , ο Κ. Λωρής και με τους Δ. και Α. Στεντούμη πήγαν στον Αρχιεπίσκοπο και ζητούσαν εγγράφως κι επισήμως να ιδρυθεί η Μητρόπολη Μεγάρων . Ο Αρχιεπίσκοπος τους υποσχέθηκε ότι το θέμα θα προχωρήσει .
Μετά από λίγους μήνες ανακοινώθηκε στον τύπο ότι χωρίζεται η Μητρόπολη Αττικής κι ότι εξελέγη νέος Μητροπολίτης Μεγάρων και Σαλαμίνος ο Βαρθολομαίος . Ο Μπογάς με τον Δήμαρχο ήταν από τους πρώτους που πήγαν να τον συγχαρούν και να συζητήσουν μαζί του για την ενθρόνιση .
Η χειροτονία και η ενθρόνιση του κ.κ. Βαρθολομαίου έγιναν στη Μητρόπολη Μεγάρων στις 27 Μαϊου 1974 τελετάρχης δίκαια ήταν ο Μπογάς . Ο νέος Δεσπότης και η πομπή με λαό και κλήρο πήραν τις θέσεις τους και περίμεναν τον Αρχιεπίσκοπο  που  μόλις ήρθε και πριν βγει από το αυτοκίνητο  είπε στο Μπογά που του άνοιγε την πόρτα : '' Μπογά μου , άμα δίνουμε το λόγο μας εμείς τον κρατάμε . ΜΕΓΑΡΩΝ και ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ λοιπόν όπως είπαμε '' !!!
ΠΗΓΗ : ΠΟΛΙΤΙΚΑ και ... άλλα  ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚ. ΓΚΙΝΗ 
Διαβάστε περισσότερα

Παναγία η Μεγαριώτισσα

Η Εικόνα της Βουλγαρίας 
Στη Νesseber ( Μεσημβρία αρχαία Μεγαρική αποικία ) της Βουλγαρίας υπάρχει η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Μεγαριώτισσας .
Η ιστορία της εικόνας  μέσα στους χρόνους μας είναι άγνωστη . Η παράδοση των Βουλγάρων μας αναφέρει ότι κάποια μοναχή πήγε την εικόνα εκεί στη Nesseber και την βρήκαν οι χριστιανοί κάτω από ένα δένδρο , όταν η μοναχή κοιμήθηκε . Μετέφεραν την εικόνα στην εκκλησία τους αλλά η εικόνα επανήλθε στην αρχική θέση που βρέθηκε . Αυτό έγινε τρεις φορές οπότε τελικά αποφάσισαν και έκτισαν ένα μικρό Ναό προς τιμή της .
Η εικόνα είναι έργο του 13 αιώνα μ.χ.  Λένε στην περιοχή ότι η μοναχή την έφερε από τα Μέγαρα.
Στην εμπρόσθια πλευρά δεν υπάρχει επιγραφή  , στην οπίσθια πλευρά υπάρχει γραμμένη η προέλευση της ''Μέγαρα'' . Οι πιστοί της περιοχής έδωσαν την ονομασία Μεγαριώτισσα από αυτή την επιγραφή .
Η εικόνα είναι θαυματουργός με πολλά θαύματα και έχει επάνω της πολλά αφιερώματα πιστών .
Η μνήμη της εορτάζεται την Τετάρτη του Πάσχα σε Βουλγαρία και Μέγαρα ( στα Μέγαρα υπάρχει η εικόνα της Παναγίας της Μεγαριώτισσας στον Ναό του Αγ. Ραφαηλ και στον Ναό της  Αγ Παρασκευής )



ΠΗΓΗ : Εφημερίδα ''ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ''

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ


ΕΝΑ ΕΘΙΜΟ ΠΟΥ  ΥΠΗΡΧΕ ΠΑΛΙΑ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΗΤΑΝ Ο ΛΑΖΑΡΟΣ . 
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΙΝ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΤΑ ΜΙΚΡΑ  ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΟΛΙΖΑΝ ΕΝΑ ΚΑΛΑΘΙ ΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΑΝ  ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ .   ΑΦΟΥ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΛΕΓΑΝ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΟΙ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ ΕΒΑΖΑΝ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑ .
ΚΑΛΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΖΑΡΟ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΟΧΗ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ . 
ΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ  ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ  ΗΤΑΝ : 

Ήρθε ο Λαζαρος ήρθαν τα βάγια
ήρθε η Κυριακή που τρών τα ψάρια
κορασίδες μου σταυροκαθίστε να μαζώψωμε
το βαρυκονίτσι
να παινέψωμε καλόν αφέντη
και χρόνια πολλά.
Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΓΑΡΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1973

( ΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟΝ 
Basileios Kontopoulos )

1973
ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
«ΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ»
Παράλληλα με τον Αγώνα των φοιτητών του Πολυτεχνείου, διεξήγετο κι ο Αγώνας των Μεγαραίων ενάντια στη Χούντα, που θέλοντας να κάνει «το κέφι του Ανδρεάδη», να κατασκευάσει διυλιστήριο πλησίον της Πάχης, στην περιοχή Βασιλικό, ξερίζωσε όλα τα ελαιόδεντρα. τα πτηνοτροφεία και τις στάνες, από την αερογέφυρα της Πάχης έως το δρόμο του Περάματος.
Οι Μεγαρείς έκαναν το ΠΡΩΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ενάντια της Χούντας .
Οι επικεφαλείς του ήσαν:
1. Μπράβος Ιωάννης, Πρόεδρος Πτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Μεγάρων
2. Παπαλεύθερης ΚΩΝ, Πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Μεγάρων
3. Λημνιός Κ Πρόεδρος Εργατικού Κέντρου Μεγάρων
4. Πανταζής Ηλίας Διευθυντής ΑΤΕ καταστήματος Μεγάρων
5. Μουρτζουκος Νικόλαος (πατέρας της ηθοποιού Νάντια Μουρούζη) Πρόεδρος ΘΕΟΓΝΗ
6. Χαλόφτης-Παπαδημήτρης ΑΓΡΟΤΗΣ
7. Γεωργακής Ανδρέας (θείος μου) ΑΓΡΟΤΗΣ
Αυτοί ήταν κι η ομάδα που επισκέφθηκε το Πολυτεχνείο μετά την κατάληψη της Νομαρχίας 
από τους Μεγαρείς !!!!!!!!!!!!
Την Ανακοίνωση Συμπαράστασης που εκφώνησε , η Μαρία Δαμανάκη μαζί με τον Δημήτρη(…… ???) από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου, συνέταξε ο Λημνιός και συνυπέγραψαν οι Μπράβος Ι και Παπαλευθέρης Κων.
Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΑΖΕΜΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΤΟΤΕ ... ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ

Το μάζεμα της ελιάς άρχιζε απο τον Οκτώβρη και αν είχε ''ελαιώνα'' τελείωνε το λιατρίβισμα μέχρι και μετά τον Δεκέμβρη . Οι ελιές στα Μέγαρα έχουν καρπό χρονιά παρά χρονιά...   Απο τις ελιές όσες δεν λιατρίβιζαν τις έβαζαν σε ξύλινα κουτιά αλατισμένες για τον χειμώνα . Τα περισσότερα νοικοκυριά είχαν το εισόδημα για προσωπική χρήση , μερικά σπίτια με το ζόρι έβγαζαν τη χρονιά και δεν πουλούσαν λάδι . Τα μεγάλα ''σόγια'' πουλούσαν το περίσσευμα του λαδιού σε λαδέμπορους που τότε ήταν στα Μέγαρα γύρω στους πέντε .
Ο τρόπος μαζέματος ήταν ο ίδιος απο τους αρχαίους χρόνους . Οι εργάτες ''τουρτούριζαν'' από το κρύο ή μούσκευαν μέχρι το κόκκαλο για να μαζεύουν ελιές στους ''νοικοτσυρέους'' των Μεγάρων με τα πολλά δεντρά απ' το πρωί νύχτα , μέχρι το δειλινό , για ένα μεροκάματο της πείνας ή δυο τρεις οκάδες λάδι (πολλές φορές περσινό και προπέρσινο) !
Μετά το μάζεμα σειρά είχε το λιατρίβισμα , οι ελιές που παλιά πήγαιναν με τα ζώα στο λιατρίβι μετά τον πόλεμο πήγαιναν με φορτηγά απο τα συμμαχικά , κάτι παλιοσεβρολέτ , φορντ , και ''τζέημις'' που τελικά παραγκώνισαν τα άλογα και τα μουλάρια .
ΛΙΑΤΡΙΒΙ ΝΙΚΟΛΑΟΥ 
Τα λιατρίβια ήταν εντός των Μεγάρων και κυρίως στο κέντρο . Το λιατρίβι του Τσίγκρη στη πλατεία Σωτήρος , το λιατρίβι του Καλοζούμη στο κέντρο (πλατεία Ηρώων) εκεί κοντά ήταν του Νικολάου , του Καστάνη – Λιάντρου , πιο πάνω του Στεντούμη – Καμάρα , του Κ. Παπαγιάννη στην Ελ. Βενιζέλου του Παπαγιάννη στην Αγ. Παρασκευή του Βόρδου στην Πλατεία Ηρώων , του Δέδε στη Μαυρουκάκη , του Σχινά στη Μυκηνών , του Μπερδελή στην 28ης Οκτωβρίου και του Συν/σμού εκεί που είναι και σήμερα .
Τα ηλεκτροκίνητα ελαιοτριβία αντικατέστησαν τα παλιά τα λιατρίβια που τα κινούσαν τα ζώα . Τα ηλεκτροκίνητα είχαν αρχικά τις πέτρες να λιώνουν τις ελιές μέσα σε τεράστια τσίγκινα ''χουνιά'' και μετά το ''λιώμα'' να μπαίνει σε μουτάφια (σκληρά τσουβάλια) και να πηγαίνει στο πιεστήριο που ήταν χειροκίνητο (δύο τρεις εργάτες έφερναν γύρω ένα τεράστιο ξύλινο στύλο που αυτός έδινε κίνηση στο πιεστήριο) για να βγει τελικά το λάδι και μείνει το ''λιοκότσι'' .
Το λάδι το μετάφεραν στα σπίτια μέσα σε δοχεία τσίγκινα με τις σούστες ή τα φορτηγά αν είχε το λιατρίβι .

ΠΗΓΗ : Η ΜΕΓΑΡΙΚΗ ΖΩΗ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΒΔΟΜΗΝΤΑ
                ΧΡΟΝΙΑ . ΜΕΛΕΤΗ ΠΑΠΑΣΙΔΕΡΗ

 
Διαβάστε περισσότερα

Ο Τρύγος στα παλιά Μέγαρα


Ο τρύγος τα παλιά τα χρόνια στα Μέγαρα ξεκινούσε κοντά στην ημέρα του Σταυρού .
Τα αμπέλια που ήταν στου Ζάχουλι , τα Λιακωτά και του Μαυραντζα ήταν αυτά που έπρεπε να τρυγηθούν νωρίτερα , έτσι λοιπόν όλη η οικογένεια μαζί με άλλους συγγενείς - και αν το αμπέλι ήταν μεγάλο – μαζί με εργάτες ξεκίναγαν μόλις χάραζε , με το κάρο ή τη σούστα .
Μόλις έφταναν στο αμπέλι έκαναν την ευχή : ''άντε ώρες καλές , χίλιες τάλιες '' (Τάλια ήταν το χάλκινο σκέυος που μετρούσαν για να γεμίσουν τα βαρέλια από τη στέρνα του πατητηριου και το έλεγαν και μέτρο) Αμέσως μετά άρχιζαν να δουλεύουν τα γκατζούνια και να κόβουν τα σταφύλια .
Τα σταφύλια έμπαιναν στην κόφα (μίκρο καλάθι) και μετά περνούσε κάποιος που τα μάζευε στα κοφίνια (μεγάλα καλάθια).

Γύρω στις 12 το μεσημέρι έκαναν μια ώρα διάλειμμα για φαγητό , την μέρα του Σταυρού έτρωγαν φασολάδα επειδή είναι νηστεία , τις άλλες μέρες έτρωγαν ρέγκα , τυρί , ντομάτα και ψωμί .
Ο τρύγος έφτανε μέχρι το σούρουπο επειδή το βράδυ είχαν να πατήσουν τα σταφύλια στο πατητήρι.
Κάπου εκεί μέσα στη νύχτα ή νωρίς το πρωί ερχόταν το κάρο να πάρει το μούστο και μετά θα έπεφταν για ύπνο για να σηκωθούν νωρίς το πρωί για να συνεχίσουν την ίδια δουλειά .
Αν το αμπέλι ήταν μικρό και τελείωνε σε μια μέρα ερχόταν κάρο που έπαιρνε τα σταφύλια και τα πήγαινε στη Σούμα που ήταν τα πατητήρια . Στα Μέγαρα είχαμε δύο Σούμες η μία ήταν εκει που είναι τώρα το σχολείο στην Έξω Βρύση και η δεύτερη πριν τη γέφυρα της Πάχης στα δεξιά .
Με τον ίδιο τρόπο γινόταν ο τρύγος και στις άλλες περιοχές που ήταν ψηλότερα Χάνι , Μάζι κ.λ.π. που τα σταφύλια τα μάζευαν μέχρι μέσα Οκτωβρίου .

Από τα παλιά πατητήρια υπάρχουν αρκετά που σώζονται μέχρι σήμερα, στο πέρασμα των ετών αρκετά έγιναν δωμάτια και άλλα τα ''έφαγε'' ο χρόνος !!!  
Διαβάστε περισσότερα