ΠΑΛΙΑ ΜΕΓΑΡΙΤΙΚΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

Επειδή η ημέρα της γιορτής του Αγ. Φιλίππου είναι  η τελευταία μέρα πριν την νηστεία για τα Χριστούγεννα . Οι παλιοί Μεγαρίτες πάντα σ' αυτή  την γιορτή ΟΠΟΙΑ μέρα και να ήταν έτρωγαν κρέας (επειδή από την επόμενη δεν το επέτρεπε η νηστεία ).

Έτσι λοιπόν οι παλιοί Μεγαρίτες έλεγαν : ''και ο φτωχός ο Φίλιππος στο χωράφι απόκρεψε '' .
Ο λόγος που έλεγαν για χωράφι ήταν το γεγονός ότι την ημέρα αυτή ήταν όλοι στις ελιές  για να τις μαζέψουν . Φυσικά εδώ το απόκρεψε δεν έχει να κάνει με τις απόκριες αλλά με την αποχή από το κρέας . 
Διαβάστε περισσότερα

Οστά Μεγαριτών στο Φαληρικό Δέλτα


 Το Κυλώνειο Άγος      


Με το όνομα Κυλώνειον Άγος έμεινε γνωστή στην ιστορία μια σειρά από δεινοπαθήματα και θεομηνίες που έπληξαν την αρχαία Αθήνα και που αποδόθηκαν στην οργή των Θεών για τη σφαγή των οπαδών του Κύλωνα .
(Άγος στην αρχαιότητα σήμαινε μίασμα, κατάρα, οργή Θεού, έχοντας την σημερινή έννοια της αμαρτίας.  Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως το άγος προερχόταν από έγκλημα που ακολουθούσε στη συνέχεια το δράστη, ο οποίος  έτσι ήταν  ''εναγής'' δηλαδή όπως λέμε σήμερα καταραμένος. Σε άγος υποκείμενα δεν ήταν μόνο  δράστες  και εγκληματίες  αλλά ακόμη και πόλεις και κράτη ολόκληρα στα οποία συνέβαινε ή είχε συμβεί να "μιανθούν" από σοβαρό έγκλημα πολίτη ή ομάδας πολιτών ή και των Αρχών). Ο Κύλων που ανήκε στην τάξη των ευγενών, είχε αναδειχθεί Ολυμπιονίκης  εκμεταλλευόμενος την δημοτικότητά που είχε αποκτήσει και έχοντας τη βοήθεια του πεθερού του Τυράννου των Μεγάρων Θεαγένη  επιχείρησε να καταλάβει την εξουσία στην Αθήνα με στρατό απο τα Μέγαρα .
Κατά την διάρκεια της εορτής των Ολυμπίων επιτρεπόταν στους ολυμπιονίκες στην επέτειο της νίκης τους να πηγαίνουν με συγγενείς και φίλους και να κάνουν θυσίες σε διάφορα ιερά της πόλης. Εκμεταλλευόμενος τη συνήθεια αυτή αλλά και τη δυσαρέσκεια εκείνη των Αθηναίων, μαζί με τον αδελφό του και τους οπαδούς του κατέλαβε την Ακρόπολη  το  632π.Χ.    (κατ΄ άλλους το 628 π.Χ.). Δεν πέτυχε όμως την ολοκλήρωση του σκοπού του γιατί ο τότε επώνυμος άρχων της Αθήνας ο  Μεγακλής, που ανήκε στην ισχυρή οικογένεια των  Αλκμαιωνιδών , αντέδρασε δραστήρια και πολιορκώντας την Ακρόπολη ανάγκασε τον μεν Κύλωνα και τον αδελφό του να διαφύγουν στα Μέγαρα, τους δε οπαδούς  που στην πλειοψηφία τους ήταν Μεγαρείς να καταφύγουν ικέτες στον ναό  της Πολιάδος Αθηνάς.  Τότε όποιος κατέφευγε ως ικέτης σε ναό , βωμό ή άγαλμα θεού ,  αυτομάτως περνούσε ακόμα  υπό την προστασία του θεού αυτού και κανείς δεν είχε το δικαίωμα να τον βλάψει. Αυτή η παράδοση έχει επιζήσει μέχρι τις μέρες μας , καθώς οι ναοί ακόμα θεωρούνται χώρος ασυλίας.
Οι οπαδοί του Μεγακλή, ενώ τους υποσχέθηκαν πως αν βγουν από το ιερό δεν θα τους πείραζαν, παραβαίνοντας το πανελλήνιο εκείνο ιερό έθιμο, τους φόνευσαν προ του ιερού των Ευμενίδων, τη στιγμή που κατέρχονταν από την Ακρόπολη κρατώντας κατά την παράδοση ταινίες (κλωστές)  των οποίων η άλλη άκρη ήταν δεμένη στο ναό , αφού προηγουμένως τους έκοψαν αυτές τις ταινίες (έτσι, θεώρησαν ότι δεν τυγχάνουν πλέον της θείας προστασίας).
Οι περισσότεροι λιθοβολήθηκαν ενώ όσους βρήκαν καταφύγιο σε βωμούς τους  έσφαξαν .
Ο λοιμός που έπληξε την Αθήνα μετά από αυτό το περιστατικό θεωρείται ότι οφείλεται στο έγκλημα αυτό (καθώς οι ικέτιδες ήταν ιερά πρόσωπα).
Το έγκλημα αυτό των ικετών προκάλεσε τη φρίκη των Αθηναίων και τη γενική κατακραυγή και εκτός της Αθήνας, και οι δε Αλκμαιονίδες θεωρήθηκαν «εναγείς», ενώ αντίθετα οι συμπάθειες στράφηκαν προς τον Κύλωνα. Του γεγονότος αυτού επακολούθησε σειρά στάσεων και ταραχών μέχρι το 597π.Χ. που ανέλαβε ο Σόλων να συμβιβάσει τα αντιμαχόμενα μέρη παρακαλώντας τους «εναγείς» να υποβληθούν οικειοθελώς στην κρίση τριακοσιομελούς δικαστηρίου που θα αποφασίσει σχετικά. Οι Αλκμαιονίδες προ αυτής της κατακραυγής δέχτηκαν και το δικαστήριο εκείνο με κατήγορο τον Μύρωνα τον Φλυέα τους καταδίκασε σε εξορία.

ΚΑΠΟΥ ΕΔΩ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΚΥΛΩΝΕΙΟ ΑΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ

Το 1915 στο πλαίσιο της ανασκαφής που πραγματοποιείται στο Φαληρικό Δέλτα, είχαν βρεθεί αλυσοδεμένοι σκελετοί. Αυτοί ήταν δεμένοι στα πόδια και ήταν πεσμένοι και ενταφιασμένοι μπρούμυτα. Κάποιοι μάλιστα ήταν δεμένοι χέρια-πόδια μαζί. Η εξέταση του σκελετικού υλικού από τον τότε ανασκαφέα Στρατή Πελεκίδη και τον διάδοχό του Κωνσταντίνο Κουρουνιώτη έδειξε θάνατο με αποτυμπανισμό (Χτυπούσαν το κεφάλι του κατάδικου με ένα τύμπανο  ''κόπανο'' πάνω σε ένα κούτσουρο μέχρι θανάτου ) είδος θανατικής ποινής που επιβαλλόταν στην Αθήνα, σε μη Αθηναίους .
 Εκείνοι οι νεκροί ήταν ακόμη πιο καλοζωισμένοι από τους νεκρούς που εντοπίστηκαν τώρα, αλλά είχαν χειρότερο τέλος. Η εκτίμηση της αρχαιολόγου κυρίας Χρυσουλάκη είναι ότι ενδεχομένως να ήταν οι επικεφαλής της στάσης, γι΄ αυτό να θανατώθηκαν τόσο άγρια. Η περαιτέρω μελέτη θα δώσει πιο ασφαλείς απαντήσεις για τις λεπτομέρειες αυτού του δράματος.
Το 2016  νέα εντυπωσιακά ευρήματα, έχουν έρθει στο φως στο πλαίσιο της ανασκαφής που πραγματοποιείται στο Φαληρικό Δέλτα σε γειτονικό οικόπεδο  που κατασκευάζεται το Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος».
Συγκεκριμένα, στο νότιο τμήμα του σκάμματος ανακαλύφθηκε πολυάνδριο, ομαδική ταφή 80 ατόμων με δεσμά στα χέρια. Θεωρείται ότι η ανακάλυψη παραπέμπει στην εποχή του Κύλωνα και στο Κυλώνειον Άγος.
Η ομαδική ταφή βρέθηκε στο ανώτερο τμήμα της νεκρόπολης, σε βάθος μόλις 2,5 μέτρων από την επιφάνεια. Πρόκειται για δεσμώτες, οι οποίοι είναι τοποθετημένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, αρκετοί δε από αυτούς φέρουν χειροπέδες.
Θεωρείται ότι τα 80 άτομα πέθαναν με βίαιο θάνατο.
Από την ομαδική ταφή των 80 ανδρών έχει καθαριστεί το 50% και φαίνεται ότι είναι νέοι άνδρες, καλοζωισμένοι, με άριστη οδοντοφυΐα, και εκ πρώτης όψεως δεν έχουν κατάγματα στα οστά. Ένας μόνο, είχε αιχμή βέλους καρφωμένη στον ώμο και η εξήγηση είναι πως ίσως είχε αιχμαλωτιστεί.
Αν ενώσουμε τα κομμάτια απο την ιστορία και το σήμερα βλέπουμε ότι εκεί στο Φαληρικό Δέλτα τα οστά που βρέθηκαν σε μεγάλο βαθμό είναι Μεγαρίτικα .
ΠΗΓΕΣ : ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΑΜΟΥΡΗ (ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ- ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ)
                ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
                PRESS PUBLICA
                NEWS IN. GR

Διαβάστε περισσότερα

Πέτρος Ξεκούκης

Ο Πέτρος Ξεκούκης κατάγεται και ζει στα  Μέγαρα και είναι υπερήφανος γι ' αυτό όπως δηλώνει ο ίδιος . 
Το σπίτι του είναι  ένα κτίσμα του 1833, διαμορφωμένο στην σημερινή αρχιτεκτονική. Είναι ένα  κτήριο με  διαμερίσματα, τα οποία νοικιάζει. Το έφτιαξε με τη σύζυγό του με οικονομία και σκληρή δουλειά.
Στο βιογραφικό του έχει πολλές συμμετοχές σε τηλεοπτικές και κινηματογραφικές ταινίες και θεατρικές παραστάσεις , έχει κατά καιρούς πρωταγωνιστικούς ρόλους σε διάφορα σήριαλ.
Έχει συνεργαστεί με πολλά   ιερά τέρατα της Ελληνικής κωμωδίας και είναι ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό .  Ο Πέτρος Ξεκούκης είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην υποκριτική . Για να μπορέσει να μπει στο ''πετσί του ρόλου'' σε έργο που θα ανέβαζε μπήκε στο Δρομοκαΐτειο για λίγες μέρες . Μετά δήλωνε στον τύπο :  '' Μπήκα σε έναν κυκεώνα σκέψεων ποιοι είναι οι λογικοί και ποιοι οι παράλογοι . Είδα τον παραλογισμό να έρχεται μέσα από την λογική και το αντίστροφο . Είδα ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη αγάπη και τους λείπει η αγάπη''.
Δεν έχει εμπλακεί ποτέ σε σκάνδαλα και δεν έχει έπαρση , το μόνο που απασχόλησε τον τύπο ήταν το κωμικό περιστατικό με έναν ψεύτικο κίονα ο οποίος επειδή δεν χωρούσε στα παρασκήνια, ήθελε να τον πάρει σπίτι του με αποτέλεσμα στην Εθνική οδό να τον σταματήσουν και να αρχίσουν να του κάνουν ερωτήσεις ...
Ο Πέτρος όταν θέλει να ηρεμήσει και να διαβάσει το ρόλο του πηγαίνει στο Μοναστήρι του Αγίου Ιεροθέου που είναι ηγουμένη η αδερφή του και εκεί με ηρεμία διαβάζει τα θεατρικά κείμενα .
Ο Πέτρος Ξεκούκης είναι πολύ αγαπητός στα Μέγαρα και στις γύρω περιοχές αφού κάθε χρόνο που πρωταγωνιστεί σε   θεατρικές παραστάσεις που έρχονται στον τόπο μας  καταχειροκροτείται. 
ΠΗΓΕΣ : ΠΟΛΙΤΙΚΑ και άλλα   ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚ. ΓΚΙΝΗ 
               Gossip-tv.gr
               newsbeast
               iShow.gr
               inews.gr
               kool news






Διαβάστε περισσότερα

1974 Ιερά Μητρόπολις Μεγάρων & Σαλαμίνος

Ήταν Ιανουάριος του 1974 που ανακηρύχτηκε και ενθρονίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Σεραφείμ και πήρε για βοηθό του τον Ιερέα Σπύρο Βλαντίκα . Ο βοηθός Ιερέας που ήταν παλιός φίλος με τον τέως Δημ. Συμβ.  Τάκη Μπογά  τον είχε πάρει τηλέφωνο και τον είχε προσκαλέσει στο γραφείο του στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών .
Ο Τάκης Μπογάς πήρε μια ντουζίνα Μεγαρίτικα κρασιά όμορφα φτιαγμένα και πήγε ένα δέμα στο παλιό  φίλο του και ένα στον Αρχιεπίσκοπο ο οποίος εκείνη την ημέρα δεν ήταν στο γραφείο . Τα κρασιά ήταν ένας καλός λόγος για να  θέλει ο Αρχιέπισκοπος να γνωρίσει τον Μπογά . Στην συνάντηση τους τον καλοδέχτηκε , Ο Μπογάς αρχικά  του είπε ότι τον εκτιμούσε για την παλληκαριά του . Μετά  του είπε για τους Μεγαρίτες που πήγαιναν στην Κηφισιά ( έδρα Μητρόπολης Αττικής ) όταν ήθελαν κάτι και ότι ο μόνος που θα μπορούσε να τους απαλλάξει θα ήταν εκείνος .  Ο Αρχιεπίσκοπος του απάντησε : ''Μπογά θα γίνει '' ο Μπογάς του απαντάει : κι αν γίνει Μακαριώτατε  '' που θα πρέπει να είναι η έδρα ; Δεν πρέπει να είναι στα ΜΕΓΑΡΑ ; '' ο Αρχιεπίσκοπος τότε του λέει '' Μπογά έτσι θα γίνει '' .
Μετά από 2-3 μέρες o τότε Δήμαρχος Κ. Σωτηρίου ο Λ.Τσίγκρης , ο Γ. Ματθαίου , ο Λ. Πινής , ο Μ. Τουμπανιάρης , ο Κ. Λωρής και με τους Δ. και Α. Στεντούμη πήγαν στον Αρχιεπίσκοπο και ζητούσαν εγγράφως κι επισήμως να ιδρυθεί η Μητρόπολη Μεγάρων . Ο Αρχιεπίσκοπος τους υποσχέθηκε ότι το θέμα θα προχωρήσει .
Μετά από λίγους μήνες ανακοινώθηκε στον τύπο ότι χωρίζεται η Μητρόπολη Αττικής κι ότι εξελέγη νέος Μητροπολίτης Μεγάρων και Σαλαμίνος ο Βαρθολομαίος . Ο Μπογάς με τον Δήμαρχο ήταν από τους πρώτους που πήγαν να τον συγχαρούν και να συζητήσουν μαζί του για την ενθρόνιση .
Η χειροτονία και η ενθρόνιση του κ.κ. Βαρθολομαίου έγιναν στη Μητρόπολη Μεγάρων στις 27 Μαϊου 1974 τελετάρχης δίκαια ήταν ο Μπογάς . Ο νέος Δεσπότης και η πομπή με λαό και κλήρο πήραν τις θέσεις τους και περίμεναν τον Αρχιεπίσκοπο  που  μόλις ήρθε και πριν βγει από το αυτοκίνητο  είπε στο Μπογά που του άνοιγε την πόρτα : '' Μπογά μου , άμα δίνουμε το λόγο μας εμείς τον κρατάμε . ΜΕΓΑΡΩΝ και ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ λοιπόν όπως είπαμε '' !!!
ΠΗΓΗ : ΠΟΛΙΤΙΚΑ και ... άλλα  ΙΩΑΝΝΗ ΝΙΚ. ΓΚΙΝΗ 
Διαβάστε περισσότερα

Παναγία η Μεγαριώτισσα

Η Εικόνα της Βουλγαρίας 
Στη Νesseber ( Μεσημβρία αρχαία Μεγαρική αποικία ) της Βουλγαρίας υπάρχει η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Μεγαριώτισσας .
Η ιστορία της εικόνας  μέσα στους χρόνους μας είναι άγνωστη . Η παράδοση των Βουλγάρων μας αναφέρει ότι κάποια μοναχή πήγε την εικόνα εκεί στη Nesseber και την βρήκαν οι χριστιανοί κάτω από ένα δένδρο , όταν η μοναχή κοιμήθηκε . Μετέφεραν την εικόνα στην εκκλησία τους αλλά η εικόνα επανήλθε στην αρχική θέση που βρέθηκε . Αυτό έγινε τρεις φορές οπότε τελικά αποφάσισαν και έκτισαν ένα μικρό Ναό προς τιμή της .
Η εικόνα είναι έργο του 13 αιώνα μ.χ.  Λένε στην περιοχή ότι η μοναχή την έφερε από τα Μέγαρα.
Στην εμπρόσθια πλευρά δεν υπάρχει επιγραφή  , στην οπίσθια πλευρά υπάρχει γραμμένη η προέλευση της ''Μέγαρα'' . Οι πιστοί της περιοχής έδωσαν την ονομασία Μεγαριώτισσα από αυτή την επιγραφή .
Η εικόνα είναι θαυματουργός με πολλά θαύματα και έχει επάνω της πολλά αφιερώματα πιστών .
Η μνήμη της εορτάζεται την Τετάρτη του Πάσχα σε Βουλγαρία και Μέγαρα ( στα Μέγαρα υπάρχει η εικόνα της Παναγίας της Μεγαριώτισσας στον Ναό του Αγ. Ραφαηλ και στον Ναό της  Αγ Παρασκευής )



ΠΗΓΗ : Εφημερίδα ''ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ''

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ


ΕΝΑ ΕΘΙΜΟ ΠΟΥ  ΥΠΗΡΧΕ ΠΑΛΙΑ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΗΤΑΝ Ο ΛΑΖΑΡΟΣ . 
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΙΝ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΤΑ ΜΙΚΡΑ  ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΣΤΟΛΙΖΑΝ ΕΝΑ ΚΑΛΑΘΙ ΜΕ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΑΝ  ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ .   ΑΦΟΥ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΕΛΕΓΑΝ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΟΙ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΙ ΕΒΑΖΑΝ ΣΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΑΥΓΑ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑ .
ΚΑΛΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΖΑΡΟ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΟΧΗ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ . 
ΤΑ ΜΟΝΑΔΙΚΑ  ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΤΩΝ ΜΕΓΑΡΩΝ  ΗΤΑΝ : 

Ήρθε ο Λαζαρος ήρθαν τα βάγια
ήρθε η Κυριακή που τρών τα ψάρια
κορασίδες μου σταυροκαθίστε να μαζώψωμε
το βαρυκονίτσι
να παινέψωμε καλόν αφέντη
και χρόνια πολλά.
Διαβάστε περισσότερα